Que bonito é o sorriso, e que feo é o berreo

Menos mal que parece que chega xa o verán. Os días xa se fan máis longos e iso a min cámbiame o humor. Non soporto que ás 5 da tarde sexa xa de noite. E mira que, como ben sabes, a min a noite gústame moito. Moitírmo. Pero poder pasar a tarde toda nunha boa terraza con cervexa fresca, camisetas de tirantes, chanclas… Como diría o meu colega Pau, ‘Chanclot Van Damme’.

Fálasme da folga e pasaron xa case dous meses. Mea culpa. Fixen, fixen folga, como non. Estou moi enfadado, tío. Sempre tiven conciencia crítica co que pasa no meu entorno, manifesteime, berrei e incluso protagonicei (porque negalo, todos fuimos jóvenes) certos episodios que algúns medios definirían como: Terrorismo, salvajismo, rojismo, hijoputismo… Non vou a xustificar, nin moito menos, ó centenar de parv@s que o día da folga se adicaron a rebentar o que era unha protesta masiva e sobre todo pacífica. Pero, sinceramente, a min dáme moito máis medo a violencia coa que ‘traballa’ o Goberno, que a de catro merdáns queimando uns cantos contenedores. 

Costa ser optimista. E eu son, certamente. Supoño que porque como ‘bon’ actor, sempre estiven en crise e peor non podo estar. Vivo nun funambilismo perenne. Agora traballo, despois non. Agora non fodo, despois tampouco. Vou así. Pero cun sorriso sempre. Como di o meu compañeiro e amigo Oli: ‘Hay que llevar el humor siempre encima’. Podería ter citado a Groucho Marx ou alguén así, pero cito ó Oli porque é o meu colega, vale?! 

Polo demáis estou ben. Estou para me sacar o carné de conducir. PELIGRO!! Eu avisei. Xa te informarei de como me vai. En twitter (@albertemontes) farei un seguimento das miñas fazañas co hashtag #carnéltemontes. Quen me verá subindo pola carreteira vella fuxindo do control despois de botar a tarde na Ruta das Covas de Vilamartín.

Como esta entrada arrecende a amargo, vouna pechar cunha canción que me levanta ó ánimo. Agardo que a ti e a quen nos le, tamén.

http://www.youtube.com/watch?v=7g9PFZc8WOU

P.D: Idea louca. Se este post ten máis de 10 comentarios, na foto do meu vindeiro post sairei en bolas. Ala, aí o deixo. 

Destruir

Querido Alberte, dásenos ben destruir. Ti e máis eu funcionamos como as aspiradoras (ese aparello que ameniza, en sesión vermú, as resacas dos sábados á mañá!), sobre todo cando se trata de bon beber e bon comer. E logo, alí quedan os restos. Moitas veces, incluso, nós mesmos somos “os restos”. A destrución; o caos. Ti do Depor e eu do Celta; grandes equipos da SEGUNDA DIVISIÓN. Lotina entrenou a ambos equipos. Dixen.

Hai unhas semanas pechaba o Barcelona Atlàntica (programa de radio que eu dirixía) e agora parece que bótaslle a persiana ao teu estimado Aturuxos Bóla Extra! A verdade é que ningún dos dous foi nunca un grande traballador, iso tamén cho digo. As cousas como son. Os programas sempre tiñan unha grande preparación detrás; horas e horas de ensaio e de interacción cos colaboradores… A maior parte delas cunha cervexa de por medio. E así nos foi. Pero nada, agardo que non nolo teñan en conta.

Eu pregúntome… Fixeches folga? A verdade é que os días de folga sonche ben tristes. Primeiro, porque a pandilla de [inserte numerosos insultos aquí] que só fan que [fodernos] só se acordan dos incidentes. E, segundo…. Porque os bares están pechados. E xa se sabe:

Cada bar que pecha, máis cartos gañan os psicólogos arxentinos.

A frase non é de Confucio (mítico inventor da confusión), nin tan só sei se é miña. Xa sabes, non teño remedio.

Logo de mercar ao público coas miñas fotos coas CERAbrities de Jolivú, como a Hannah Montana, ben pensei que era o momento de poñer unha foto contigo. Dentro duns anos asinarei artógrafos enriba do teu perfil helénico. Ao tempo, artista!

E nada, pouco máis. Como entraches na primavera? Espero que, coa racha que levamos, non lle romperas ningún jarrón á túa nai, que te coñezo! Vémonos pronto!

Sen palabras… ‘Bueno’ algunha hai.

(Esta é a cara que se me quedou ó ver a túa instantánea coa Hanna esa).

Que fas ti cunha chavala tan guapa?!

Que fas ti cunha chavala?!

Estache sentando moi ben o europeísmo, carallo!! Se a volves ver dálle o meu Facebook, ‘compartir é vivir’.

Vou responder ás preguntas que me fas, pero non te acostumes.

’- Ofrecéronche o papel de Coronado na película “No habrá paz para los malvados”?’

Polas pintas ben poderían. Para esa peli ou para Callejeros. Estou traballando agora o look desaliñado a tope. O próximo será non ducharme máis até agosto, logo xa mercarei o djembé e irei os domingos descalzo ó Parc de la Ciutadella

’- Como vai o #jinasio? Comentáronme unhas chatis (esta palabra non se pronunciaba desde os 80!) que agora botáseche un polvo… Pero escoita…Iso non quere dicir que eu… Bueno, aí cunha copiñ… Iso, que me lío!’

A ver co cachondeo xa… Farto de cultivar só a mente, decidín adicar un tempo tamén ó meu corpo. Nada máis. Se fodo máis?! Fodo o dobre. Antes nada e agora nada de nada.

’- Teño unha proposta para un vídeo para o Bueno Carallo Bueno. Algo que nunca se fixo! O piloto dun programa de mierda para a TVG. O nome posllo ti, que eu xa pensei dabondo…’

Xa che dixen no anterior post, amigo Silvio, que eu xa teño un caché… Escribo aquí porque teño un exceso de tempo libre que non sei xestionar, senón nada. Pero ben, teño que dicirche, xa que sacas o tema, que meu irmán e máis eu tiñamos unha idea para vender a TVG. O cazamerendas. Coñecer lugares de Galiza a base de joderlle a merenda ós paisanos. Pero coido que xa nos roubaron a idea Imanol Arias e o Echanove… Echanove, boa falta ten o cabrón de andar papando pola Península adiante.

Eu polo demais ben. Sen novidade. Volvín de onde estaba e agora estou aquí. Mañá?! Que pasará?!

Sabe Dios!

Oiches, pois si que me fodiches ben, Alberte. Eu que pensaba que como eras famoso, xa non querías que escribira no bló!! Pero bueno, finalmente parece que logo desa viaxe cara ao estrellato (viches a Beatriz Manjón antes de estrellarte) tiveches que volver a pedirme que escribira aquí… Abandonáchesme por outra, e agora arrepínteste! Ai, Pirata

Pois mira, para non aburrirme disque marchei de Barcelona. Xa sabes que son un cú inquedo. O tema ese de sair, beber… Xa o superei. Hai que queimar etapas. Agora hai que saír, beber… Pero en Europa. Xa che irei contando aventuras… Pero quero falar de ti! Vouche facer unha serie de preguntas: 

- Ofrecéronche o papel de Coronado na película “No habrá paz para los malvados”? 

- Como vai o #jinasio? Comentáronme unhas chatis (esta palabra non se pronunciaba desde os 80!) que agora botáseche un polvo… Pero escoita…Iso non quere dicir que eu… Bueno, aí cunha copiñ… Iso, que me lío! 

- Teño unha proposta para un vídeo para o Bueno Carallo Bueno. Algo que nunca se fixo! O piloto dun programa de mierda para a TVG. O nome posllo ti, que eu xa pensei dabondo…

E nada… Xa ves que ben acompañado ando na foto! É a Hannah Montana, a Miley Cyrus… A rapaza esa que por romper o mito de icono infantil convertiuse nun póster dos camioneiros! Nin tanto, nin tampouco! 

Oiches… e que pena o de matar o Barcelona Atlántica… Vannos acusar de asasinato? Sabe Dios!

Pois si!!

Como o Windows: Si a todo. Falas de famoseo e frío. Ben o do frío só o mencionas no título, despois vaste polos ‘cerdos’ de Úbeda e acabas falando de non sei que mierdas. Como sempre. En fin, que famoseo si e frío tamén. 

Pois si, chaval, empezo a cheirar o éxito amigo. Aquí tes, como ilustración de este post, unha entrevista que me fixeron nun xornal… ben, en La Voz de Galicia. Así arrincou a promoción da xira que me trae estes días polo país: ‘De Paliqueiro por Galiza’. Nove actuacións en dúas semanas, non traballei así na miña vida. Visitei xa Cambados, Taragoña, Boiro e Quiroga. As que me faltan?! Home, xa que me preguntas voucho dicir:

Xoves 9 n’A Coruña. SPORT CAFÉ ás 23h.

Venres 10 en Ribadeo. CERVEXERÍA SAN ROQUE ás 00:30h.

Sábado 11 en Vigo. CERVEXERÍA TEMPO ás 23h.

Martes 14 en Compostela. ULTRAMARINOS ás 22:30h.

Venres 17 en Monforte. CASA DA CULTURA ás 20:30h.

Que che parece?! E para que vexas que, efectivamente tes un colega ‘proxecto’ de famoso, tes que saber que o vindeiro venres día 10, farei un fragmento do meu espectáculo no programa A Solaina da Galega. Intentarei meter algo de promo do blog… pero non prometo nada. Que non o farei, vaia.

Facer un vídeo xuntos?! Como comprenderas, agora, nesta nova onda… non me podo deixar ver con calquera. Enténdesme, non?! Pois iso.

E ti?! A parte de faltar ó respeto a que carallo te dedicas?!

Famosos e frío

(Na foto, a piques de ser detido pola Juardia Sivil)

Querido Alberte,

Logo de facer o noso primeiro ano de andaina xuntos, non volvera escribir. O certo é que andiven moi ocupado vendo as fotos do teu novo “book” e estiven pensando se me beneficiaba ter a un artista famosillo como compañeiro de blog. Xa sabes, por aquilo de ligar ou ter entradas festas VIP. Como se leva a vida de famoso? Agora que andas por alá, “Paliqueando por Galiza”, debes estar que nin te aguanta Cristo. No camerino debes pedir, polo menos, unha latiña de atún, coñecéndote. E, desde que vas ao #jinasio, se cadra pides unhas pesas, para marcar múscalo na atuación. 

Ti xa sabes, cando queiras lévasme de xira, que non serei máis inútil que o rubio de Cruz y Raya. Bueno, el tocaba a guitarra, si… Eu que sei!! O carallo é que tesme que introducir nesa vida vosa, dos famosos, da xente recoñecida que vos paran pola rúa… Seguro que ten moito glamour. Que saibas que din os rumores que xa non soportas pousar as túas partes nobres sobre lavabos Roca, que seica che parecen de pobres. Se dice y se comenta!

Oiches? E se facemos algo arriscado! Temos que volver deleitar a audiencia cun vídeo xuntos… ou algo! Eu xa che contarei en que saraos ando metido, xa verás… Vas flipare! JesuSilvio SuperStar! 

Adxúntoche unha foto do teu novo book na que saías moi sepsi, para uso e disfrute da audiencia ávida dun novo icono sesual. Por fin un icono cunha cervexa na man!! 

O primeiro ano do Bueno Carallo Bueno por Alberte Montes. Entre a resaca e todo, mellor falar que escribir. Dígocho eu. 

Ata o carallo

Oiches Alberte? Ata aquí cheguei. Quedo co Bueno Carallo Bueno para min só. O de facer un vídeo, para ir enchendo, vale. Pero o de non actualizar… desde o verán! Só che digo unha cousa, cambielle a clave ao tumblr este. Xa fartei. Unha cousa é que sexas un artista sin oficio nin beneficio, outra é que me veñas con estas. “Non, é que teño aí un proxecto e claro…”. O carallo, meu, o carallo.

Quero que saibas que non quero nin terte diante, xa estou ata a punta dalí de que te metas cos meus gustos musicais. Se me gusta Juan Pardo, pois mira, gústame. E se me gusta Maldita Nerea, tamén. Ou Xil Ríos. Eu non me meto con esa mierda de modernos que escoitas, que nin música se lle pode chamar. Mecagoendios. Se túa nai pechara as pernas!

E logo de tanto tempo, escribes esa merda de entrada sobre o #jinasio? A quen cona lle interesa? Eu non nacín onte, Alberte. Iso escribichelo así rápido antes de facer calquera merda das túas. Esfórzate algo! Tanta preguiza tanta cona!

E sí, dentro de pouco o Bueno Carallo Bueno vai cumplir un ano. Pero vai ser sin ti, preguizán. Xa viches, logo, cal é o meu propósito para o 2012. Que vaias tomar o fresco en bicicleta sen sillín. Aire.

#jinasio

Vou con retraso, como a filla maior do Rei.

Por partes. Nadal. Como tenista ben, como festa paréceme unha bosta. Dende que souben a verdade dos Reis perdeume todo o chiste. E estou falando de fai igual… dous ou tres anos, coidao. Cárgame tamén ese aire de positivismo de postal, de felicidade inducida… Se estamos fodidos, que Merry Christmas nin que carallo!! Se a celebrase cos colegas, por aí, tomando uns roncolas, aínda… Pero é que teño que ir coa familia!! Coa miña!! Así que nada, pasarei de puntillas polas ceas, roendo catro cabezas de gamba, recollendo calcetíns e algún aguinaldo… e listo. Iso si, en Noitevella penso coller unha borracheira grandírma. Non me vou despertar até o ano que ven, non digo máis.

Dous meses levaba sen publicar, non?! Manda carallo. Se estiven repasando a miña última entrada e falaba do verán, O VERÁN!! Que lonxe queda mecagonalús. Pois nada, nestes últimos dous meses… moi liado. Fixen moitas cousas. Renovei o DNI, actualicei a cartilla do banco, apunteime ó #jinasio

Que me apunte ó #jinasio (buscade o hastag) non é nada subliñable. O forte é que ESTOU INDO. Así que nada, cando vaia este ano á aldea, como algún veciño me diga: ‘Acheouche a cara’ Penso cuspirlle nos ollos. Que por certo, agora que penso… Apuntarme ó #jinasio xa non será un propósito de ano novo. Tedes algunha proposta?! Absterse os que me queren ver currando ou sacando o carné.

Outra cousa!! O día 1 cumprimos un ano. Creo que a relación vai ben, non?! Ten os seus altos e baixos, pero como todas. A ver onde me levas a cear para o aniversario, logo.

Déixote, que miña nai xa me reclama para ir untando uns canapeses